nr. 72
VICTORIA, BC,
CZERWIEC 2016
NavBar

INFORMACJE 
LOKALNE
ważne adresy i kontakty

NADCHODZĄCE IMPREZY
I WYDARZENIA

W Domu Polskim
Kalendarz imprez


ARTYKUŁY

Od Redakcji

W. Widział -
Puszcza Białowieska

w opałach

M.Kalcińska-
O podziałach

społecznych

E.Kamiński
Zesłańcy

cz. 3

Rucek
nekrolog

L. Mongard-
Dziurawiec


L.Richmont-
Tryptyk

w Domu Polskim

M.Lachowski-
Zayazd

w Domu Polskim

W Galerii Stron
de Łempicka

portrety kobiece

Helena Mniszkówna
Trędowata

odc. 27

Rozmaitości

Indeks autorów

Lidia Mongard

Dziurawiec


Noc Kupały, albo Sobótka przypadająca na czas letniego zrównania nocy z dniem jest prawdopodobnie jednym z najstarszych świąt pogańskich Słowian. Nie chcąc ryzykować pozbawienia naszych przodków atrakcyjnych uroczystości, nowo przybywający chrześcijanie połączyli miejscową tradycję z urodzinami Świętego Jana Chrzciciela i tak powstała Noc Świętojańska. Istotnym elementem świątecznych obchodów pozostał kwitnący w tym okresie dziurawiec (Hypericum perforatum), znany także, jako zioło Świętego Jana (St.- John’s- wort). Dziewczęta wplatały złoto-żółte kwiaty we wianki, które po zakończeniu ceremonialnych tańców rzucały na wodę, skąd wyławiali je potencjalni kandydaci na mężów. Kobietom chcącym zajść w ciążę zalecano przeskakiwanie kwitnącej rośliny, albo wkładanie dziurawcowych gałązek pod prześcieradło. Bukiecik zawieszony w oknie ponoć zabezpieczał przed uderzeniami pioruna. Żółte kwiaty dziurawca, które zmiażdżone wydzielają czerwony sok, dodawano do talizmanów mających chronić przed złymi siłami.
Druga połowa czerwca to czas na na zbieranie i suszenie zioła. Tradycje tą potwierdziła współczesna nauka stwierdzajac, że jego właściwości są najskuteczniejsze w tym okresie. Wyciągi z dziurawca doceniano, jako środek wspomagający układ trawienny i nerwowy od czasów starożytnych. Obecnie dziurawcowe ekstrakty są jednym z najpopularniejszych leków ziołowych, pożytecznych w leczeniu depresji i nerwowych napięć. Jakkolwiek, dłuższe ich używanie powoduje zwiększoną wrażliwość na promienie słoneczne zarówno u ludzi jak i zwierzat (dziurawiec jest utrapieniem na pastwiskach). Jak każde inne efektywne lekarstwa ziołowe, wyciągi z dziurawca nie powinny być nadużywane, co trzeba brać pod uwagę szczególnie, gdy zażywamy równocześnie inne lekarstwa.
Polska nazwa zioła przywołuje na myśl obraz dziury, i rzeczywiscie wywodzi się ona z widoku listków oglądanych pod światło, ktore wydaja sie pełne dziurek; wrażenie takie odnosimy patrząc na pęcherzyki wypełnione specyficznym dla tej rosliny olejkiem.
Dziurawiec pochodzi z Europy i Afryki Północnej, ale zadomowił się też w Amerykach. Rośnie dziko na pobrzeżach lasow, łąkach i wzdłuż dróg. Pędy można łatwo rozmnażać, robiąc z nich atrakcyjne uzupełnienie nieformalnego ogrodu. Przycinanie kwiatostanów znacznie przedłuża okres kwitnienia i zapobiegnie nadmiernemu rozpowszechnianiu się zioła. Zebrany materiał warto wrzucić do papierowej torebki i powiesić ją w słonecznym, przewiewnym miejscu. Z suszu można zaparzać wspomagającą trawienie herbatkę, albo dodać wywar do relaksującej kąpieli. Specjalnie docenianym sposobem wykorzystania zalet dziurawca jest wyciąg miodowy.
Świeżo zebrane kwiaty i listki zalewa się lokalnym miodem i szczelnie zamkniety słoik wystawia się na słońce. Aby zapewnić równomierną macerację, słoik trzeba, od czasu do czasu, przewrócić dnem do góry. Po paru dniach, odsączone łodygi dziurawca można wykorzystać do zaparzania herbatek, a miód smakować po łyżeczce, korzystając z jego “podnoszących na duchu” właściwości,
Dziurawca leczniczego nie należy pomylić z popularnymi w Kanadzie, ozdobnymi wersjami tej rośliny.>

  Następny artykuł:

Napisz do Redakcji