nr. 65
VICTORIA, BC,
PAŹDZIERNIK 2015
NavBar

INFORMACJE 
LOKALNE
ważne adresy i kontakty

NADCHODZĄCE IMPREZY
I WYDARZENIA

Wizyta
Mikołaja
Dom Polski
6 grudnia

Zabawa
Sylwestrowa

Dom Polski
31 grudnia


ARTYKUŁY

Od Redakcji

ECK -
Chłopak Karol.

O Papieżu

R.Kopplinger-
Teatr nasz

widzimy ogromny

A.Śmiarowski
O Solidarności

część 2

E.Korzeniowska-
Groby

o Święcie Zmarłych-

W.Widział-
Księgj Jakubowe

nowa powieść
Tokarczuk

L.Mongard-
Czosnek

botanika stosowana

Cricoteka
W galerii Stron

Helena Mniszkówna
Trędowata

odc. 20


Rozmaitości

Indeks autorów

fot. E. Caputa

Cricoteka


Wejście do Cricoteki

Przy wejściu do najnowszego krakowskiego muzeum, Cricoteka czytamy:

Cricoteka została założona w 1980 roku w Krakowie z inicjatywy Tadeusza Kantora jako żywe archiwum teatru Cricot 2.
Zgodnie z wolą artysty, Cricoteka od początku pełniła równolegle funkcje muzeum, archiwum, galerii i ośrodka badań, jednocześnie gromadząc unikalne materiały dokumentujące działalność Teatru i jego założyciela.
Cricoteka zajmuje się obecnie organizacją wystaw, spektakli, warsztatów oraz innych wydarzeń. Wydaje publikacje poświęcone życiu i twórczości Tadeusza Kantora.
Nowym budynek Cricoteki otwarty we wrześniu 2014 przy ulicy Nadwiślańskiej 2 inspirowany jest dziełem Tadeusza Kantora (ambalaż, idea niemożliwego).


Ze zderzenia dwóch materii (jak w rysunku Kantora Człowiek niosący stół) powstała przestrzeń łącząca nowoczesną architekturę z budynkami najstarszej w Krakowie elektrowni. W efekcie powstał wielofunkcyjny budynek mieszczący przestrzenie wystawiennicze, Archiwum Cricoteki wraz z Czytelnią, Salę Teatralną, Salę Edukacyjną, Księgarnię oraz Kawiarnią usytułowaną na najwyższym piętrze budynku skąd można podziwiać panoramę Krakowa.


Idea życia i sztuki jako ciągłej „podróży” bez końca nasuwała się sama – pisał Tadeusz Kantor. Według niego każdy artysta jest napiętnowany jakimś motywem, który stale powraca w jego pracach. U Kantora jest to motyw podróży.


Pojawia się on już od pierwszych realizacji teatralnych i prac plastycznych związanych z Powrotem Odysa (wystawianym w Podziemnym Teatrze Niezależnym działającym w Krakowie na początku lat 40) i trwa po ostatnie dzieła. Artysta pisał:

W mojej twórczości plastycznej idea podróży łączy się treściowo ściśle z całością moich dzieł. Jest to idea sztuki jako podróży mentalnej, rozwoju idei, odkrywania nowych terenów eksploracji. Od roku 1963 pojawiają się w moich obrazach rekwizyty podróży: pakunki (ambalaże), torby, walizki, plecaki, postacie „Wiecznych wędrowców” (…)
Rok 1987. podstawową treścią autonomicznej akcji w „Kurce Wodnej” (sztuka Witkacego) teatru Cricot 2 była idea podróży. Trupa wędrowców wyolbrzymionymi atrybutami podróży w męczącym halucynacyjnym „marszu”, niosąca publiczności PRZEKAZ owej idei: pojęcia przygody, niespodzianki, nieznanego, ryzyka, upływu czasu, wyniszczenia…







Przejdź dalej

Napisz do Redakcji