nr. 54
VICTORIA, BC,
SIERPIEŃ 2014
NavBar

INFORMACJE 
LOKALNE
ważne adresy i kontakty

NADCHODZĄCE IMPREZY
I WYDARZENIA

Piknik
na Beaver Lake
24 sierpnia


ARTYKUŁY

Od Redakcji

W 70 rocznicę
powstania

warszawskiego

Ewa Korzeniowska-
Dziewczyna z
Generacji Z


Bożena Ulewicz-
Na Roztoczu

Szczebrzeszyn

Józef Han-
Dziennik

ciąg dalszy (5)

Lidia Mongard -
Ogórecznik

lekarski

Profesor Kabata
zmarł

Wielka Wojna
w muzeum
RBCM

I Wojna.
Światowa

w pocztówkach

Najazd Wikingów
w muzeum
RBCM

Helena Mniszkówna
Trędowata

odc. 9

Rozmaitości


Indeks autorów

Lidia Mongard

Ogórecznik


Ogorecznik lekarski. jest jednym z najładniejszych i wszechstronnie użytecznych ziół. Borrago officinalis, jak znany jest po łacinie, to roślina pochodząca z okolic Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu, ale obecnie szeroko jest rozpowszechniona i uprawiana. 
Liście zioła maja różne odcienie zieleni, a śliczne kwiaty bywają czasami białe lub różowe, ale najczęściej są błękitne z czarnym środkiem i uformowane w doskonałą, pięcioramienną gwiazdę. Ta symetryczna forma była natchnieniem dla artystów od najdawniejszych czasów i znaleźć ją można w mozaikach, freskach, motywach architektonicznych oraz dywanach i innych tkaninach. 
Ogórecznik wspominany jest w literaturze i podręcznikach medycznych od starożytności.
Rozpoznawano i ceniono jego “podnoszące ducha” właściwości; celtycka nazwa rośliny to borrach  znaczy odwaga, a walijska llawenlys - zioło radości. Kwiaty i sok dodawano podobno do wina przeznaczonego dla wyruszających do boju rzymskich żołnierzy oraz do pucharów “strzemiennego” przed wyruszeniem w podróże; być może nie bez powodu, bo współcześnie sugeruje się, że zioło to wpływa na gruczoły wydzielające adrenalinę. 
Przez wieki zalecano ogórecznik na różnego rodzaju dolegliwości. Wyciskano z niego sok, robiono napary, wyciągi, nalewki i plastry. W dzisiejszym ziołolecznictwie popularne są herbatki zaparzane z suszu i stosowane jako środek wspomagający przemianę materii i oczyszczający organizm z niepożądanych substancji, a także ogólnie wzmacniający. 
Laboratoryjne badania potwierdzają skuteczność związków czynnych ogórecznika, a w ostatnich czasach specjalnie docenia się olej pozyskiwany z nasion, ze względu na występująca w nim duża zawartość kwasu gamma-linolenowego. Olej stosuje się głównie jako środek przeciwzapalny i wspomagający układ krwionośny, a także profilaktycznie, wykorzystując jego właściwości wzmacniające. 
Olej z nasion ogórecznika jest doskonałym kosmetykiem poprawiającym kondycję skóry, włosów i paznokci. Pomaga zażywany wewnętrznie, ale warto stosować go jako maseczkę czy składnik kremu. Surowiec jest tłuszczem delikatnym, tracącym swoje właściwości w procesie konserwowania, lepiej wiec zastosować sposoby domowe, zachowujące jego świeżość i skuteczność.
Ogórecznik rośnie prędko i jest mało wymagający był wiec do niedawna traktowany jako łatwe do uprawy warzywo. Wiele starych książek kucharskich poleca go jako dodatek do różnego rodzaju dań i zup. W niektórych europejskich regionach ciągle przygotowuje się z ogórecznika tradycyjne letnie potrawy, ale w naszej, dzisiejszej kuchni roślina ta nie jest już popularna. Warto jednak to zmienić. Jak nazwa wskazuje, liście ogórecznika maja orzeźwiający posmak i zapach ogórka, świetnie wiec pasują jako dodatek do sałat i zimnych napojów. Dodając ziele do wywarów, zup i dań warzywnych nie tylko lekko urozmaicimy smak potraw, ale i wzbogacimy je o nieodzowne dla organizmu minerały. Wizualnie najatrakcyjniejsza częścią ogórecznika są jego jadalne kwiatki. Można je dodawać do sałat, lodów, galaretek i innych deserów. Doskonale tez wyglądają zamrożone w kostkach lodu.
Ogórecznik lekarski to zioło miododajne, przyciągające pszczoły i inne pożyteczne owady,  co czyni go dobrym “towarzystwem” dla warzyw i krzaków owocowych. Jest to roślina jednoroczna, ale samosiewna i wymagająca mało pielęgnacji, a po sezonie stanowi wartościowy dodatek do kompostu. Przede wszystkim zaś, warto ją hodować jako ozdobę ogrodu.  
>

  Następny artykuł:

Napisz do Redakcji